art. 866[2]

Art. 866[2]. § 1. Do oszacowania zajętych przedmiotów o wartości historycznej lub artystycznej komornik wzywa bieg-łego. Przedmioty te mogą być sprzedane za pośrednictwem przedsiębiorstwa zajmującego się ich obrotem albo państwo-wemu muzeum, bibliotece, archiwum lub ośrodkowi badań i dokumentacji. Przepis art. 864[1] stosuje się odpowiednio. § 2. Do oszacowania wyrobów ze złota i platyny komornik powołuje biegłego. Wyroby ze złota i platyny, z wyjątkiem przedmiotów użytkowych, oraz przedmioty ze złota lub platyny niezdatne do użytku komornik sprzedaje przedsiębiorstwu jubilerskiemu lub innemu zajmującemu się obrotem lub przerobem metali szlachetnych. Przepis art. 865 stosuje się odpo-wiednio. § 3. Zajęte waluty obce komornik sprzedaje bankowi. Komornik wyznacza dłużnikowi tygodniowy termin do wskaza-nia banku. Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu komornik wzywa wierzyciela do wskazania banku w terminie tygodniowym. Jeżeli dłużnik albo wierzyciel nie wskażą banku, wskazanie banku należy do komornika. Bankiem wskaza-nym przez wierzyciela albo komornika nie może być wierzyciel. § 4. Przepisu § 3 nie stosuje się, jeżeli tytuł wykonawczy obejmuje świadczenie pieniężne podlegające spełnieniu wy-łącznie w walucie obcej, która została zajęta.