art. 31 ust. 3

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
Znaczenie przepisu (AI)
Określa moment domniemanej śmierci osoby uznanej za zmarłą, co jest kluczowe dla ustalenia czasu otwarcia spadku i powstania praw majątkowych. W praktyce stosuje się go przy wydawaniu orzeczeń o uznaniu za zmarłego, przyjmując najbardziej prawdopodobny moment śmierci lub koniec dnia, jeśli podana jest tylko data.

Treść przepisu

Art. 31. § 1. Domniemywa się, że zaginiony zmarł w chwili oznaczonej w orzeczeniu o uznaniu za zmarłego. § 2. Jako chwilę domniemanej śmierci zaginionego oznacza się chwilę, która według okoliczności jest najbardziej prawdopodobna, a w braku wszelkich danych – pierwszy dzień terminu, z którego upływem uznanie za zmarłego stało się możliwe. § 3. Jeżeli w orzeczeniu o uznaniu za zmarłego czas śmierci został oznaczony tylko datą dnia, za chwilę domniemanej śmierci zaginionego uważa się koniec tego dnia.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 1837 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy