art. 10a § 1
Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń.
Dz.U. 1971 nr 12 poz. 114
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje sytuację, w której kilka wykroczeń łącznie tworzy znamiona przestępstwa (tzw. zbieg wykroczeń prowadzący do przestępstwa). W takim przypadku sąd wymierza surowszą karę z zakresu przestępstwa, traktując sumę kar za wykroczenia jako podstawę do tego wymiaru.Treść przepisu
Art. 10a. § 1. Jeżeli czyn będący wykroczeniem, za które wymierzono karę lub środek karny, stanowi, wspólnie z innym czynem lub czynami, ze względu na łączną wartość mienia przestępstwo, za które wymierzono karę lub środek karny tego samego rodzaju, wykonuje się surowszą karę lub środek karny. Przepisy art. 10 § 1 zdanie drugie oraz § 2–4 stosuje się odpowiednio. § 2. W wypadku dwóch lub więcej czynów będących wykroczeniami, o których mowa w § 1, za karę lub środek karny wymierzony za wykroczenie w rozumieniu § 1 uznaje się sumę kar lub środków karnych wymierzonych za te wykroczenia.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 11 powołań w bazie.
- IV KK 145/24 2024-09-10Criminal
- IV KK 181/24 2024-06-13Criminal
- IV KK 29/24 2024-05-09Criminal
- V KK 39/24 2024-03-07Criminal
- II KK 480/22 2023-08-30Criminal
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy