art. 149

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.

Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Znaczenie przepisu (AI)
Obowiązek pracodawcy prowadzenia ewidencji czasu pracy w celu ustalenia wynagrodzenia oraz obowiązek udostępnienia tej ewidencji pracownikowi na żądanie. Przepis określa również wyjątki od obowiązku ewidencjonowania, dotyczące pracowników objętych systemem zadaniowym, zarządzających oraz otrzymujących ryczałt za nadgodziny lub pracę w nocy.

Treść przepisu

Art. 149. § 1. Pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy pracownika do celów prawidłowego ustalenia jego wyna-grodzenia i innych świadczeń związanych z pracą. Pracodawca udostępnia tę ewidencję pracownikowi, na jego żądanie. § 2. W stosunku do pracowników objętych systemem zadaniowego czasu pracy, pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy oraz pracowników otrzymujących ryczałt za godziny nadliczbowe lub za pracę w porze nocnej nie ewidencjonuje się godzin pracy.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 236 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy