art. 172[1]

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.

Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje zasadę uzupełniania świadczeń z ubezpieczenia społecznego do pełnego wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Stosuje się, gdy wypłacone z ZUS świadczenie (np. zasiłek chorobowy) jest niższe od normalnego wynagrodzenia, co obliguje pracodawcę do dopłaty różnicy.

Treść przepisu

Art. 172[1]. § 1. Jeżeli pracodawca na podstawie odrębnych przepisów jest obowiązany objąć pracownika ubezpiecze-niem gwarantującym mu otrzymanie świadczenia pieniężnego za czas urlopu, pracownikowi nie przysługuje wynagrodzenie przewidziane w art. 172 lub ekwiwalent pieniężny, o którym mowa w art. 171. § 2. Jeżeli świadczenie pieniężne za czas urlopu, o którym mowa w § 1, jest niższe od wynagrodzenia przewidzianego w art. 172 lub od ekwiwalentu pieniężnego, o którym mowa w art. 171, pracodawca jest obowiązany wypłacić pracowni-kowi kwotę stanowiącą różnicę między tymi należnościami.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy