art. 182[3]

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.

Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis przyznaje pracownikowi-ojcu prawo do płatnego urlopu ojcowskiego w wymiarze do 2 tygodni, określając warunki jego przyznania, terminy składania wniosku oraz sposób wykorzystania (jednorazowo lub w dwóch częściach).

Treść przepisu

Art. 182[3]. § 1. W celu sprawowania opieki nad dzieckiem pracownik – ojciec ma prawo do urlopu ojcowskiego w wy-miarze do 2 tygodni, niedłużej jednak niż do: 1) ukończenia przez dziecko 12 miesiąca życia albo 2) upływu 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia orzekającego przysposobienie dziecka i niedłużej niż do ukończenia przez dziecko 14 roku życia. § 1[1]. Urlop ojcowski może być wykorzystany jednorazowo albo niewięcej niż w 2 częściach, z których żadna nie może być krótsza niż tydzień. § 2. Urlop ojcowski jest udzielany na wniosek w postaci papierowej lub elektronicznej składany przez pracownika – ojca w terminie niekrótszym niż 7 dni przed rozpoczęciem korzystania z urlopu. Do wniosku dołącza się dokumenty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 186[8a]. Pracodawca jest obowiązany uwzględnić wniosek pracownika. § 3. Do urlopu ojcowskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 45 § 3, art. 47, art. 57 § 2, art. 163 § 3, art. 165 pkt 4, art. 166 pkt 4, art. 181 i art. 183[1] § 1.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 1 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy