art. 97[1]

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy.

Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa środki prawne przysługujące pracownikowi w przypadku, gdy pracodawca nie wydał lub nie sprostował świadectwa pracy, umożliwiając żądanie wydania dokumentu lub ustalenia prawa do niego w sądzie pracy.

Treść przepisu

Art. 97[1]. § 1. W przypadku niewydania przez pracodawcę świadectwa pracy pracownikowi przysługuje prawo wy-stąpienia do sądu pracy z żądaniem zobowiązania pracodawcy do wydania świadectwa pracy. § 2. Jeżeli pracodawca nie istnieje albo z innych przyczyn wytoczenie przeciwko niemu powództwa o zobowiązanie pracodawcy do wydania świadectwa pracy jest niemożliwe, pracownikowi przysługuje prawo wystąpienia do sądu pracy z żądaniem ustalenia uprawnienia do otrzymania świadectwa pracy. § 3. Z żądaniem, o którym mowa w § 1 i 2, można wystąpić w każdym czasie przed upływem terminu przedawnienia. § 4. Przepisy § 1–3 stosuje się odpowiednio do żądania sprostowania świadectwa pracy. Dziennik Ustaw – 43 – Poz. 1245

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy