art. 36

Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece.

Dz.U. 1982 nr 19 poz. 147

Treść przepisu

Art. 36. 1.3) Sądy, organy administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego, a także notariusze sporządza-jący akty poświadczenia dziedziczenia, jeżeli nie złożyli wniosku, o którym mowa w art. 95j § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2026 r. poz. 614), w dniu sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia, zawiada-miają sąd właściwy do prowadzenia księgi wieczystej o każdej zmianie właściciela nieruchomości, dla której jest założona księga wieczysta. 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzór zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1. 3. W razie otrzymania zawiadomienia sąd z urzędu dokonuje wpisu ostrzeżenia, że stan prawny nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej stał się niezgodny z rzeczywistym stanem prawnym. Zawiadomienie o wpisie ostrzeżenia zawiera po-uczenie o obowiązku złożenia wniosku o ujawnienie prawa własności w terminie miesiąca od daty doręczenia zawiadomienia. 3) W brzmieniu ustalonym przez art. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo o notariacie oraz ustawy o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. poz. 1793), która weszła w życie z dniem 17 marca 2026 r. Dziennik Ustaw – 8 – Poz. 1066 4. Sąd może wymierzyć opieszałemu właścicielowi grzywnę w wysokości od 500 do 10 000 zł w celu spowodowania ujawnienia prawa własności. W razie ujawnienia prawa własności nieruchomości, grzywny nieuiszczone mogą być umo-rzone w całości lub części. 5. Na postanowienie sądu o nałożeniu grzywny przysługuje zażalenie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy