art. 2 ust. 2
Dz.U. 1991 nr 34 poz. 149
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa właściwość rzeczową i miejscową sądów w postępowaniach o stwierdzenie nieważności orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych, wskazując, że nieważność uznaje się za uniewinnienie.Treść przepisu
Art. 2.
1.
Nieważność orzeczenia stwierdza sąd okręgowy albo wojskowy sąd okręgowy, jeżeli zgodnie
z obowiązującymi przepisami w dniu wejścia w życie ustawy właściwy do rozpoznania
sprawy o czyn będący przedmiotem tego orzeczenia jest sąd wojskowy. Stwierdzenie nieważności
orzeczenia uznaje się za równoznaczne z uniewinnieniem.
2.
Miejscowo właściwy do stwierdzenia nieważności jest sąd, w którego okręgu, określonym
przepisami obowiązującymi w dniu wejścia w życie ustawy, wydane zostało przez organ
I instancji orzeczenie będące przedmiotem postępowania o unieważnienie.
3.
Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej sądu według przepisu ust. 2, sprawę
rozpoznaje odpowiednio Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie lub Wojskowy Sąd Okręgowy
w Warszawie.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy