art. 7 ust. 1

Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego.

Dz.U. 1991 nr 34 poz. 149

Znaczenie przepisu (AI)

Sąd oddala wniosek o uznanie orzeczenia za nieważne, jeśli oskarżony został wcześniej uniewinniony lub postępowanie przeciwko niemu zostało umorzone z przyczyn wskazanych w Kodeksie postępowania karnego. Przepis stanowi barierę procesową dla wniosków rehabilitacyjnych w przypadku braku skazania.

Treść przepisu

Art. 7. 1. Sąd pozostawia bez rozpoznania wniosek, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli oskarżonego uniewinniono lub postępowanie umorzono z powodów, o których mowa w art. 17 § 1 pkt 1 i 2 Kodeksu postępowania karnego. 2. Na postanowienie przysługuje zażalenie podmiotom, o których mowa w art. 3 ust. 1.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy