art. 30

Art. 30. 1. Wszystkim uprawnionym członkom rodziny przysługuje jedna renta rodzinna. 2. Jeżeli do renty rodzinnej uprawniona jest jedna osoba, renta wynosi 85 % emerytury podstawowej ze zwiększeniem o: 1) 50 % nadwyżki – ponad kwotę emerytury podstawowej – emerytury lub renty inwalidzkiej z ubezpieczenia społecz-nego rolników indywidualnych i członków ich rodzin, jaka przysługiwała zmarłemu w chwili śmierci, albo 2) 50 % części składkowej emerytury rolniczej lub renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, która przysługiwała lub przysługiwałaby zmarłemu w chwili śmierci – z tym że renta rodzinna nie może być niższa od emerytury podstawowej. 3. Za każdą następną osobę uprawnioną wysokość renty rodzinnej, ustalonej w sposób określony w ust. 2, zwiększa się o 5 %. 4. Rentę rodzinną, wyliczoną na podstawie ust. 2 i 3, zwiększa się o 10 %, jeżeli śmierć nastąpiła wskutek wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej. 4a. Renta rodzinna nie może być wyższa od kwoty świadczenia, które przysługiwałoby zmarłemu, i nie może być niższa od emerytury podstawowej. 5. Wysokość renty rodzinnej ustala się za pomocą wskaźnika wymiaru. 6. Renta rodzinna ulega podziałowi między uprawnionych na równe części, jeżeli: 1) do renty są uprawnione osoby małoletnie, nad którymi opiekę sprawują różne osoby; 2) pełnoletni członek rodziny uprawniony do renty żąda jej podziału; 3) zachodzą inne okoliczności uzasadniające podział renty.