art. 14a § 5

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

Dz.U. 1992 nr 21 poz. 86
Znaczenie przepisu (AI)
Określa zasadę wyceny przychodu z tytułu uregulowania zobowiązania (w tym długu, pożyczki lub umorzenia akcji) poprzez świadczenie niepieniężne. Przychodem jest wysokość uregulowanego zobowiązania, chyba że wartość rynkowa świadczenia jest wyższa — wtedy przychód wynosi wartość rynkową.

Treść przepisu

Art. 14a. 1. W przypadku gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki (kredytu), dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia udzia-łów (akcji), podziału pomiędzy wspólników (akcjonariuszy) majątku likwidowanej spółki albo spółdzielni, przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowanego w następstwie takiego świadczenia. Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia niepieniężnego. Przepisy art. 14 ust. 1–3 stosuje się odpowiednio. 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku wykonania świadczenia niepieniężnego przez spółkę niebędącą osobą prawną. Dziennik Ustaw – 47 – Poz. 554 Rozdział 3 Koszty uzyskania przychodów

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 996 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy