art. 9 ust. 2

Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.

Dz.U. 1994 nr 85 poz. 388
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje możliwość powstania odrębnej własności lokalu na podstawie umowy zobowiązującej do wybudowania domu i ustanowienia tych praw na rzecz nabywców. Określa warunki ważności takiej umowy (własność gruntu, pozwolenie na budowę, wpis w KW) oraz mechanizm zastąpienia wykonawcy przez sąd w przypadku wadliwego lub sprzecznego z umową wykonania robót.

Treść przepisu

Art. 9. 1. Odrębna własność lokalu może powstać także w wykonaniu umowy zobowiązującej właściciela gruntu do wybudowania na tym gruncie domu oraz do ustanowienia – po zakończeniu budowy – odrębnej własności lokali i przenie-sienia tego prawa na drugą stronę umowy lub na inną wskazaną w umowie osobę. 2. Do ważności umowy, o której mowa w ust. 1, niezbędne jest, aby strona podejmująca się budowy była właścicielem gruntu, na którym dom ma być wzniesiony, oraz aby uzyskała pozwolenie na budowę, a roszczenie o ustanowienie odrębnej własności lokalu i o przeniesienie tego prawa zostało ujawnione w księdze wieczystej. 3. W wypadku wykonywania umowy w sposób wadliwy albo sprzeczny z umową, na wniosek każdego nabywcy, sąd może powierzyć, w trybie postępowania nieprocesowego, dalsze wykonywanie umowy innemu wykonawcy na koszt i nie-bezpieczeństwo właściciela gruntu.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy