art. 196

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Dz.U. 1997 nr 89 poz. 555
Znaczenie przepisu (AI)
Określa bezwzględne przeszkody w pełnieniu funkcji biegłego w postępowaniu karnym, w tym zakaz powoływania osób, które w danej sprawie działały jako świadkowie. Przewiduje również skutki procesowe ujawnienia się przyczyn wyłączenia (bezskuteczność opinii) oraz możliwość powołania nowego biegłego w przypadku utraty zaufania do dotychczasowego.

Treść przepisu

Art. 196. § 1. Nie mogą być biegłymi osoby wymienione w art. 178, 182 i 185 oraz osoby, do których odnoszą się odpowiednie przyczyny wyłączenia wymienione w art. 40 § 1 pkt 1–3 i 5, osoby powołane w sprawie w charakterze świad-ków, a także osoby, które były świadkiem czynu. § 2. Jeżeli ujawnią się przyczyny wyłączenia biegłego wymienione w § 1, wydana przez niego opinia nie stanowi dowodu, a na miejsce biegłego wyłączonego powołuje się innego biegłego. § 3. Jeżeli ujawnią się powody osłabiające zaufanie do wiedzy lub bezstronności biegłego albo inne ważne powody, powołuje się innego biegłego.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 250 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy