art. 190 § 1

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy.

Dz.U. 1997 nr 90 poz. 557
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa skutki prawne orzeczenia przepadku mienia wobec praw rzeczowych ograniczonych, takich jak hipoteka czy zastaw. Wskazuje, że te prawa wygasają na rzeczach podlegających przepadkowi, a wierzytelności zabezpieczone nimi są zaspokajane z ceny uzyskanej ze spieniężenia, co wymaga oszacowania wartości przedmiotu, jeśli nie ulega on bezpośredniej sprzedaży.

Treść przepisu

Art. 190. § 1. Orzeczony przepadek nie narusza praw rzeczowych ograniczonych obciążających objęte przepadkiem składniki mienia, z wyjątkiem hipoteki i zastawu, które wygasają, a wierzytelności zabezpieczone tymi prawami podlegają zaspokojeniu do wysokości sumy uzyskanej ze spieniężenia składników mienia lub ich wartości, gdy nie zostaną spieniężone i nie podlegają zniszczeniu. § 2. Zaspokojenie wierzyciela, którego wierzytelność jest zabezpieczona hipoteką lub zastawem, jeżeli przedmiot za-stawu nie podlega spieniężeniu, następuje po oszacowaniu nieruchomości lub przedmiotu zastawu. Oszacowanie nierucho-mości, według przepisów o egzekucji z nieruchomości, naczelnik urzędu skarbowego zleca komornikowi sądowemu.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 5 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy