art. 166

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Dz.U. 1997 nr 115 poz. 741
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis definiuje metodologię wyznaczania wartości katastralnej gruntów poprzez podział na strefy, określanie jednostkowych wartości powierzchni w mapach taksacyjnych oraz obliczanie wartości końcowej jako iloczyn powierzchni i wartości jednostkowej.

Treść przepisu

Art. 166. 1. W celu ustalenia wartości katastralnej gruntu określa się dla stref wyodrębnionych, ze względu na podobne czynniki wpływające na wartość rynkową, jednostkowe wartości powierzchni gruntów położonych w tych strefach. 2. Jednostkowe wartości powierzchni gruntów w wyodrębnionych strefach przedstawia się w wykazach tych stref, stanowiących integralną część map taksacyjnych. 3. Wartość katastralną gruntu ustala się jako iloczyn powierzchni wykazanej w katastrze nieruchomości oraz jednost-kowej wartości, o której mowa w ust. 2.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 4 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy