art. 209

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Dz.U. 1997 nr 115 poz. 741
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje możliwość przekształcenia historycznego prawa zabudowy (ustanowionego przed 1945 r.) w użytkowanie wieczyste na wniosek uprawnionej osoby. Jest to mechanizm prawny umożliwiający dostosowanie starych praw rzeczowych do obowiązującego porządku prawnego poprzez decyzję administracyjną.

Treść przepisu

Art. 209. Osoby, które uzyskały prawo zabudowy nieruchomości ustanowione przed dniem wejścia w życie dekretu z dnia 26 października 1945 r. o prawie zabudowy (Dz. U. poz. 280), mogą żądać przekształcenia tego prawa w użytkowanie wieczyste. Przekształcenie następuje w drodze decyzji właściwego organu, w której określa się także warunki użytkowania wieczystego, z zachowaniem zasad określonych w art. 62. Decyzja stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej. 20) Utracił moc z dniem 18 kwietnia 2006 r. w zakresie, w jakim odnosi się do wszczętych a niezakończonych przed jego wejściem w życie spraw dotyczących nabycia użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy niezabudowanych przez ich posiadaczy, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 kwietnia 2006 r. sygn. akt SK 30/04 (Dz. U. poz. 456). Dziennik Ustaw – 78 – Poz. 399

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 54 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy