art. 42
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim.
Dz.U. 1997 nr 140 poz. 938
Treść przepisu
Art. 42.
1.
NBP może udzielać bankom kredytu refinansowego w złotych w celu uzupełnienia ich zasobów
pieniężnych.
2.
NBP przy udzielaniu kredytu refinansowego kieruje się zdolnością banku do spłaty tego
kredytu wraz z odsetkami w umownych terminach spłaty, z zastrzeżeniem, o którym mowa
w ust. 3.
3.
NBP może udzielić kredytu refinansowego także bankowi dla wdrożenia planu naprawy
banku.
4.
Kredyt refinansowy może być udzielony:
1)
do określonej kwoty w rachunku kredytu;
2)
pod zastaw papierów wartościowych - do wysokości równej określonej części nominalnej
wartości tych papierów (kredyt lombardowy);
3)
w innej formie, określonej przez Zarząd NBP.
5.
Umowa o kredyt refinansowy może zostać rozwiązana przez każdą ze stron za siedmiodniowym
terminem jej wypowiedzenia.
6.
Jeżeli sytuacja finansowa banku korzystającego z kredytu refinansowego ulega pogorszeniu
w stopniu zagrażającym terminowej spłacie kredytu, albo bank ten nie przestrzega istotnych
postanowień umowy kredytowej, NBP może wypowiedzieć tę umowę i zażądać wcześniejszej
spłaty kredytu, w całości lub w części, w terminie krótszym niż określony w tej umowie.
7.
Do umowy o kredyt refinansowy stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe
(Dz. U. z 2021 r. poz. 2439 i 2447), ze zmianami wynikającymi z niniejszej ustawy.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy