art. 5 ust. 1a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim.
Dz.U. 1997 nr 140 poz. 938
Znaczenie przepisu (AI)
Określa uprawnienia Narodowego Banku Polskiego do członkostwa w międzynarodowych instytucjach finansowych (w tym MFW) oraz reguluje kwestie finansowe związane z tym członkostwem, w tym pokrywanie wydatków i otrzymywanie należnych Polsce kwot. Zabrania jednocześnie NBP bycia udziałowcem innych podmiotów, z wyjątkami.Treść przepisu
Art. 5.
1.
NBP może:
1)
być członkiem międzynarodowych instytucji finansowych i bankowych;
2)
pokrywać ze środków własnych wydatki związane z członkostwem w instytucjach określonych
w pkt 1.
1a.
NBP pokrywa ze środków własnych wydatki związane z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej
w Międzynarodowym Funduszu Walutowym.
1b.
NBP jest uprawniony do otrzymywania, przypadających Rzeczypospolitej Polskiej od Międzynarodowego
Funduszu Walutowego, wszelkich wymagalnych kwot z tytułów finansowanych ze środków
własnych NBP, w tym płatności zwrotnych, odsetek i innych dochodów.
2.
NBP nie może być udziałowcem albo akcjonariuszem innych osób prawnych, z wyjątkiem
prowadzących działalność usługową na rzecz instytucji finansowych lub Skarbu Państwa,
lub mających dla NBP istotne znaczenie w zakresie działania na rzecz stabilności krajowego
systemu finansowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 6a.
Rozdział 2
Organizacja NBP
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy