art. 5 ust. 1b

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim.

Dz.U. 1997 nr 140 poz. 938
Znaczenie przepisu (AI)
Określa uprawnienia Narodowego Banku Polskiego do członkostwa w międzynarodowych instytucjach finansowych (w tym MFW) oraz reguluje kwestie finansowe związane z tym członkostwem, w tym pokrywanie wydatków i otrzymywanie należnych Polsce kwot. Zabrania jednocześnie NBP bycia udziałowcem innych podmiotów, z wyjątkami.

Treść przepisu

Art. 5. 1. NBP może: 1) być członkiem międzynarodowych instytucji finansowych i bankowych; 2) pokrywać ze środków własnych wydatki związane z członkostwem w instytucjach określonych w pkt 1. 1a. NBP pokrywa ze środków własnych wydatki związane z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Międzynarodowym Funduszu Walutowym. 1b. NBP jest uprawniony do otrzymywania, przypadających Rzeczypospolitej Polskiej od Międzynarodowego Funduszu Walutowego, wszelkich wymagalnych kwot z tytułów finansowanych ze środków własnych NBP, w tym płatności zwrotnych, odsetek i innych dochodów. 2. NBP nie może być udziałowcem albo akcjonariuszem innych osób prawnych, z wyjątkiem prowadzących działalność usługową na rzecz instytucji finansowych lub Skarbu Państwa, lub mających dla NBP istotne znaczenie w zakresie działania na rzecz stabilności krajowego systemu finansowego, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 6a. Rozdział 2 Organizacja NBP

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy