art. 103 ust. 2

Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1118
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis ustanawia zasadę zawieszenia lub zmniejszenia emerytury i renty w przypadku podjęcia pracy lub innych działalności zarobkowych, z wyjątkiem osób po osiągnięciu pełnego wieku emerytalnego (60 lat dla kobiet, 65 lat dla mężczyzn). Umożliwia również dobrowolne zawieszenie świadczenia na wniosek uprawnionego.

Treść przepisu

Art. 103. 1. Prawo do emerytur i rent ulega zawieszeniu lub świadczenia te ulegają zmniejszeniu na zasadach określo-nych w art. 103a–106. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do emerytów, którzy osiągnęli wiek emerytalny 60 lat (kobiety) lub 65 lat (mężczyźni), z zastrzeżeniem art. 103a. 2a. (uchylony) 3. Prawo do emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy lub renty rodzinnej, do której uprawniona jest jedna osoba, może ulec zawieszeniu również na wniosek emeryta lub rencisty. 4. (uchylony)

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 141 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy