art. 120
Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1118
Treść przepisu
Art. 120. 1. Jeżeli prawo do świadczeń zostało udowodnione, ale zainteresowany nie przedłożył dowodów niezbęd-nych do ustalenia wysokości świadczeń, organ rentowy przyznaje zainteresowanemu świadczenia w kwocie zaliczkowej zbliżonej do kwoty przewidywanych świadczeń. 2. Organ rentowy przyznaje zainteresowanemu świadczenia, o których mowa w ust. 1, również wtedy, gdy składki należne za okres, z którego ustalono podstawę obliczenia emerytury określonej w art. 26, zostały zewidencjonowane na koncie ubezpieczonego w terminie uniemożliwiającym ich uwzględnienie w podstawie obliczenia świadczenia w dniu wy-dania decyzji w sprawie prawa do świadczenia i ustalenia jego wysokości.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 26 powołań w bazie.
- I USK 370/24 2025-01-15LaborAndSocialInsurance
- I USKP 4/22 2022-12-07LaborAndSocialInsurance
- II UK 379/18 2020-07-15LaborSocialInsuranceAndPublicAffairs
- I UK 291/18 2020-02-11LaborSocialInsuranceAndPublicAffairs
- II UK 68/14 2014-08-28LaborSocialInsuranceAndPublicAffairs
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy