art. 120 ust. 3

Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1118
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje przyznanie świadczeń emerytalnych lub rentowych w kwocie zaliczkowej, gdy prawo do nich zostało udowodnione, ale brakuje dokumentów niezbędnych do ustalenia ostatecznej wysokości. Dotyczy również sytuacji, gdy składki zostały zewidencjonowane zbyt późno, by uwzględnić je w bieżącej decyzji.

Treść przepisu

Art. 120. 1. Jeżeli prawo do świadczeń zostało udowodnione, ale zainteresowany nie przedłożył dowodów niezbęd-nych do ustalenia wysokości świadczeń, organ rentowy przyznaje zainteresowanemu świadczenia w kwocie zaliczkowej zbliżonej do kwoty przewidywanych świadczeń. 2. Organ rentowy przyznaje zainteresowanemu świadczenia, o których mowa w ust. 1, również wtedy, gdy składki należne za okres, z którego ustalono podstawę obliczenia emerytury określonej w art. 26, zostały zewidencjonowane na koncie ubezpieczonego w terminie uniemożliwiającym ich uwzględnienie w podstawie obliczenia świadczenia w dniu wy-dania decyzji w sprawie prawa do świadczenia i ustalenia jego wysokości.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 26 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy