§ 106

§ 106. 1. Rampy ładunkowe, zwane dalej "rampa-mi", powinny być przeznaczone do przeładunku cięż­kich przedmiotów, pojazdów, maszyn i urządzeń oraz żywego inwentarza. 2. Rampy boczne powinny mieć wysokość odpo-wiadającą wysokości podłogi wagonu, rampy czołowe zaś -wysokość umożliwiającą ładowanie nad zderza-kami wagonów. 3. Na stacjach, na których przewidywane są przeła­dunki naczep samochodowych w transporcie kombi-nowanym, wysokość rampy musi być dostosowana do wysokości podłogi wagonów przystosowanych do przewozów kombinowanych. 4. W zależności od przeznaczenia rozróżnia się ro-dzaje ramp: 1) jednostronne -z krawędzią przy torze i pochylnią wjazdową o pochyleniu 1:5 i minimalnej szerokości drogi ładunkowej na powierzchni rampy 4 m; ram-pa jednostronna powinna mieć pochylenie 5% od krawędzi w stronę pochylni, 2) dwustronne -z krawędziami po obu stronach i drodze ładunkowej o minimalnej szerokości 4 m, 3) przymagazynowe -gdzie przeładunku dokonuje się w relacji wagon -magazyn. 5. Długość rampy powinna być dostosowana do liczby jednocześnie załadowywanych i wyładowywa­nych wagonów, wynikającej z procesu obsługi punk-tów ładunkowych stacji, i powinna wynosić nie mniej niż 16 m. W uzasadnionych przypadkach rampa może być usytuowana na całej długości użytkowej toru ła­dunkowego. 6. Nawierzchnia ramp powinna być utwardzona do odpowiedniej wytrzymałości oraz wykonana z pochy-leniem umożliwiającym odprowadzenie wód opado-wych do rowu lub do systemu kanalizacyjnego. 7. Konstrukcja ścianek oporowych ramp powinna być zgodna z Polskimi Normami. Ścianki oporowe ramp czołowych powinny być zabezpieczone belką energochłonną na wysokości zderzaków. 8. Na rampach powinny być instalowane punkty oświetleniowe.