§ 13

Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 10 września 1998 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie.

Dz.U. 1998 nr 151 poz. 987NOT_IN_FORCE

Treść przepisu

§ 13.1. Linia kolejowa powinna spełniać parametry eksploatacyjne, niezbędne dla umożliwienia wykony-wania przewozu osób lub rzeczy. 2. Ukształtowanie trasy linii kolejowej, standardy konstrukcyjne drogi szynowej oraz urządzenia stero-wania ruchem i łączności powinny odpowiadać kate-goriom linii kolejowych, których parametry eksploata-cyjne określa tabela 3.1. Dziennik Ustaw Nr 151 -5481 -Poz. 987 Tabela 3.1 Pa ra metry eksploatacyj ne I i n i i kolejowych Obciążenie Kategoria linii Lp. kolejowej przewozami T [Tg/rokl 1 2 3 1 Magistralne (O) T ~ 25 2 Pierwszorzędne (1) 10:s:T<25 3 Drugorzędne (2) 3:S: T < 10 4 Znaczenia miejscowego (3) T<3 3. Spełnienie jednego z warunków, o których mo-wa w ust. 2, jest wystarczające do zakwalifikowania li-nii kolejowej do odpowiedniej kategorii, przy czym na-leży brać pod uwagę: 1) wymagania przewozowe, 2) ukształtowanie trasy linii kolejowej w planie i profi-lu, 3) standard konstrukcyjny drogi szynowej. 4) wyposażenie techniczne linii kolejowej w urządze­nia sterowania ruchem, zasilania elektrotrakcyjne-go i telekomunikacyjne. 4. Linię kolejową uznaje się za przystosowaną do danej prędkości, jeżeli na co najmniej połowie jej dłu­gości układ geometryczny, nawierzchnia, podtorze, obiekty inżynieryjne oraz urządzenia sterowania ru-chem są przystosowane do ruchu pociągów z daną prędkością· § 14.1. Ustalenie punktu początkowego i końcowe­go linii kolejowej, początku kilometrowania, kwalifiko-wanie linii do poszczególnych kategorii oraz dokony-wanie zmian w tym zakresie należy do zarządu kolei. 2. W przypadku wystąpienia zmian w technicznym wyposażeniu linii kolejowej sprawiających, że nie bę­dzie ono odpowiadać danej kategorii linii, należy przy-wrócić odpowiedni stan wyposażenia przy zachowaniu danej kategorii albo zmienić kategorię linii kolejowej według aktualnego stanu wyposażenia technicznego. Rozdział 2 Klasyfikacja torów kolejowych § 15.1. W celu określenia wymagań w zakresie utrzymania nawierzchni i standardów konstrukcyjnych nawierzchni tory kolejowe dzieli się na sześć klas tech-nicznych (0,1,2,3,4,5). Prędkość Prędkość maks. Dopuszczalne pociągów maksymalna towarowych naciski osi vmax [km/hl vt [km/hl P[kNl 4 5 6 120<v max :S:200 80<v max:S:120 P:s: 221 80<v max :s: 120 60<vmax:S: 80 210 ~ P < 221 60 <vmax:S: 80 50<vmax:S: 60 200:S: P < 210 vmax:S:60 vmax:S: 50 P < 200 2. O zakwalifikowaniu torów do jednej z szesclu klas decydują następujące parametry eksploatacyjne: 1) dopuszczalna prędkość pociągów, 2) dopuszczalny przy tej prędkości nacisk osi lokomo-tywy, 3) dopuszczalny przy tej prędkości nacisk osi wago-nów, 4) ekwiwalentne obciążenie przewozami. 3. Wartość trzech pierwszych parametrów, o któ-rych mowa w ust. 2, powinno przyjmować się według rzeczywistych wielkości obowiązujących dla danego toru -prędkości pociągów i nacisków osi kursującego taboru kolejowego. Wartość ekwiwalentnego obciąże­nia przewozami oblicza się według wzoru: gdzie: 3 qe = L. (aj qj) i = 1 qe -ekwiwalentne obciążenie przewozami [Tg/rokl. a -współczynnik ekwiwalentności zależny od war-tości nacisków kursującego taboru: -dla nacisków do 140 kN i = 1, a, = 0,75, -dla nacisków od 141 kN do 190 kN i 2, a, = 0,90, -dla nacisków od 191 kN do 221 kN i 3, a, = 1,2, qj -roczne rzeczywiste obciążenie przewozami w po-wyższych przedziałach nacisków osi [Tgl. 4. Jeżeli różnica pomiędzy obciążeniem ekwiwa-lentnym i rzeczywistym jest mniejsza niż 10 % lub brak danych do obliczenia obciążenia ekwiwalentnego, możliwa jest klasyfikacja torów na podstawie obciąże­nia rzeczywistego. 5. Szczegółowe warunki klasyfikacji torów kolejo-wych określa tabela 3.2. Dziennik Ustaw Nr 151 -5482 -Poz. 987 Tabela 3.2 Warunki klasyfikacji torów kolejowych Parametry eksploatacyjne Klasy dopuszczalne naciski osi tech-dopuszczalna niczne prędkość torów pociągów lokomotywy wagonów [km/hl [kNl [kNl 1 2 3 4 O 200 205 140 100 221 221 120 210 205 1 140 210 190 160 205 140 80 221 221 2 100 210 205 120 205 190 3 70 230 230 80 210 205 4 60 230 230 70 210 205 5 30 230 230 40 210 205 6. Przy klasyfikacji torów na liniach dwutorowych powinno się rozpatrywać każdy tor oddzielnie; jeżeli poszczególne tory kwalifikują się do różnych klas, na-leży do obu torów danej linii kolejowej przyjąć jedną, wyższą klasę toru. 7. Decyzję o zakwalifikowaniu toru do danej klasy podejmuje zarząd kolei. Rozdział 3 Podtorze kolejowe § 16.1. Górna powierzchnia podtorza (torowisko) powinna być przystosowana do : 1) zbudowania nawierzchni oraz innych obiektów związanych z prowadzeniem ruchu pojazdów kole-jowych, a także do wykonywania czynności związa­nych z utrzymaniem drogi szynowej, 2) odprowadzenia wód opadowych z torowiska, 3) utrzymania na odpowiedniej głębokości poziomu wód gruntowych. 2. Podtorze i podłoże kolejowe powinny spełniać wymagania określone w Polskich Normach. maksymalne ekwiwalentne Uwag i obciążenie przewozami [Tg/rokl 5 6 do 25 1. Podane dopuszczalne naciski osi taboru odnoszą się do wytrzymałości nawierzchni i nie mają zastosowania do nie obiektów inżynieryjnych. normowane 2. Po torach klasy O i 1 mogą być do-puszczone do kursowania lokomotywy nowej generacji o nacisku osi 221 kN, 16-25 pod warunkiem że pomierzone podczas 16-25 ruchu naprężenia dynamiczne w szy-16-25 nach nie przekroczą więcej niż o 30% wartości naprężeń statycznych. 9-15 3. W przypadku braku możliwości 9-15 obliczenia ekwiwalentnego obciążenia 4-8 przewozami, o zakwalifikowaniu toru do odpowiedniej klasy decyduje rzeczywi-4-8 ste obciążenie przewozami. 0-3 0-3 3. W zależności od relacji między ukształtowaniem terenu i położeniem wysokościowym toru kolejowego, podtorze (rys. 3.1) może być wykonane jako nasyp al-bo jako przekop, z gruntów odpowiednio uformowa-nych, wzmocnionych i zabezpieczonych przed wpływa­mi eksploatacyjnymi, klimatycznymi i geologiczno-hy-drologicznymi. 4. Podtorze powinno zapewnić: 1) wytrzymałość wymaganą dla danej kategorii linii, 2) mniejsze od dopuszczalnych odkształcenia trwałe i sprężyste powstające w wyniku oddziaływań dy-namicznych, 3) wymiary torowiska odpowiadające danej kategorii linii, 4) niezmienność kształtu bez względu na wpływ kli-matu i oddziaływań eksploatacyjnych, , 5) możliwość mechanizacji robót nie tylko podczas budowy, lecz także w czasie eksploatacji, w tym ro-bót trakcyjnych, teletechnicznych, nawierzchnio-wych. ------------szerokość przYległego pasa' gruntu szerokość a poziom o ::J C. O'l OJ o en .x ::J OJ "§'~ 'u .11) o 0.2 .x ~O'l o ,-ro .J:l c::(/) ~ ~ro ~ uką> o,f=4 ::. I szerokość przyległego pasa gruntu Rys. 3.1 Elementy podtorza kolejowego (a -w nasypie, b -w przekopie) szerokość ~QW ochronnej b (J1 .... (J1 ... co w "'tJ o N Dziennik Ustaw Nr 151 -5484-Poz. 987 5. Pod względem wytrzymałościowym podtorze powinno być tak wykonane, aby wyrażone w megapa-skalach [MPa] minimalne wartości modułu odkształce-nia podtorza mierzonego w torowisku w zależności od kategorii linii nie były mniejsze niż określone w tabe-li 3.3, z zastrzeżeniem ust. 7. Tabela 3.3 Minimalne wartości modułu odkształcenia podtorza mierzonego w torowisku Linie nowe Lp. Kategoria linii kolejowej i modernizowane 1 2 1 Magistralne (O) 2 Pierwszorzędne (1) 3 Drugorzędne (2) 4 Znaczenia miejscowego (3) 6. Podane w tabeli 3.3 minimalne wartości modułu odkształcenia podtorza dotyczą tak zwanych złych wa-runków hydrogeologicznych, określonych przez: -stałe przewilgocenie gruntów podtorza w przypad-ku, gdy do głębokości 1,5 m poniżej główki szyny istnieje możliwość stałego występowania wody w gruncie albo -gdy stopień konsystencji gruntu podtorza le ~ 0,75. Stopień konsystencji gruntu podtorza le oblicza się we-dług wzoru: gdzie: WL -granica płynności gruntu według Casagran-de'a [%], W -wilgotność gruntu [%], Ip -wskaźnik plastyczności [%], Ip = WL -Wp [%], Wp -granica plastyczności [%]. 7. Możliwe jest zmniejszenie, określonych w tabeli 3.3, minimalnych wartości modułu odkształcenia pod-torza o: 1) 10 % -w przypadku występowania czasowego przewilgocenia gruntów podtorza, kiedy do głębo­kości 1,5 m poniżej główki szyny istnieje możli­wość czasowego występowania wody w gruncie, albo przy stopieniu konsystencji gruntu podtorza 0,75 < le < 1,0, [MPa] 3 120 100 80 60 2) 20 % -w przypadku, gdy nie występują dodatko-we przewilgocenia gruntów podtorza, albo przy stopieniu konsystencji gruntu podtorza le ~ 1,0.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy