§ 20

§ 20. 1. Tor klasyczny stanowi konstrukcję, w której szyny o normatywnej długości są ze sobą połączone na stałe za pomocą złączek i przytwierdzone do podkła­dów; długość wstawki szynowej zależy od klasy toru i nie może być mniejsza niż 6 m. 2. Konstrukcja złącza powinna umożliwić zmiany długości szyn pod wpływem temperatury; wartości wymaganych luzów w stykach szyn przy układaniu to-ru lub jego regulacji określa tabela 3.4. Tabela 3.4 Wartości wymaganych luzów w stykach szyn Szyny o długości [m] Temperatura 6 12 15 18 25 30 szyny [OC] Wartości luzów w [mm] 1 2 3 -15 do -10 3 7 -9 do-6 3 6 -5 do O 3 6 1 2 3 O do 5 3 5 6 do 10 2 4 11 do 15 2 4 16 do 20 2 3 21 do 25 1 3 26 do 30 1 2 31 do 35 1 1 36 do 40 O O 3. Styki szyn w torze prostym powinny leżeć na li-nii prostopadłej do osi toru, a w łukach -wzdłuż pro-mienia łuku; odchylenia od tych warunków nie mogą przekraczać 20 mm w torze prostym i połowy wartości skrócenia szyny w torze w łuku. 4. W celu wyrównania różnic długości szyn obu to-ków w torze w łuku należy w toku wewnętrznym ukła­dać szyny skrócone. 5. Łączenie szyn typów UIC 60 i S 49 powinno być wykonane za pomocą szyn przejściowych. Do połączeń 4 5 6 7 9 10 14 17 8 9 13 16 7 9 12 14 4 5 6 7 6 , 8 11 12 6 7 9 10 5 6 8 8 4 5 6 6 3 4 4 4 2 2 2 2 1 1 1 1 O O O O innych typów szyn oraz przy wykonywaniu robót zwią­zanych z wymianą nawierzchni możliwe jest stosowa-nie łubków przejściowych. 6. W odległości nie mniejszej niż 6 m możliwa jest zmiana rodzaju podkładów i podsypki w torze.