§ 28

§ 28. 1. W końcu toru nie połączonego z innym to-rem powinien być ustawiony kozioł oporowy. 2. W torach mogą być stosowane następujące ro-dzaje kozłów oporowych: 1) kozły stalowe szynowe lub wykonane z kształtow­ników, 2) kozły betonowe, 3) kozły samohamujące. 3. Nawierzchnia torów żeberek ochronnych i in-nych torów, które ze względu na swoje przeznaczenie powinny być zakończone kozłem oporowym, powinna być tego samego typu i konstrukcji co w torze przed żeberkiem ochronnym lub kozłem oporowym, przy czym możliwe jest stosowanie nawierzchni lżejszych typów. 4. Tory żeberka ochronnego lub inne, zakończone kozłem oporowym, na długości co najmniej 30 m przed kozłem oporowym przy semaforach wjazdowych i w odległości 15 m przy semaforach wyjazdowych, po-winny być zasypane żwirową zasypką na wysokość 100 mm powyżej główki szyny, zaś gdy żeberko ochronne lub tor prowadzi w kierunku urwiska, rzeki lub innej trwałej przeszkody, to odległość kozła oporo-wego od tej przeszkody powinna wynosić co najmniej 100 m, a tor powinien być zasypany zasypką na wyso-kość od 150 mm do 300 mm powyżej główki szyny, na długości co najmniej 30 m przed kołem oporowym, z zastrzeżeniem ust. 5. 5. Jeżeli z powodu warunków terenowych nie moż­na uzyskać odległości określonych w ust. 4, to możliwe jest zmniejszenie odległości kozła oporowego od prze-szkody do 50 m, pod warunkiem że teren za kozłem oporowym będzie zasypany poziomą warstwą żwiru o grubości co najmniej 500 mm na długości nie mniej-szej niż 30 m.