§ 37

§ 37.1. Maksymalne pochylenie podłużne torów li-nii kolejowych, pomniejszone na długości łuków po-ziomych o wielkość odpowiadającą oporowi ruchu w łukach, nie może być większe od pochylenia miaro-dajnego. 2. Na liniach kolejowych zakwalifikowanych do od-powiedniej kategorii według tabeli 3.1 powinno się stosować następujące wartości pochylenia miarodaj-nego: 1) dla linii magistralnych i pierwszorzędnych -6 %0, 2) dla linii drugorzędnych -10%0, 3) dla linii znaczenia miejscowego i bocznic kolejo-wych -20%0, z zastrzeżeniem, że przy ustalaniu wartości pochyle-nia miarodajnego zarząd kolei powinien uwzględniać wymaganą warunkami techniczno-eksploatacyjnymi prędkość pociągów, moc pojazdów trakcyjnych, ma-sę pociągów, obciążenie przewozami oraz zużycie energii. 3. Wartość pochylenia odpowiadającego oporowi ruchu po łuku poziomym określa się według wzorów: . 690 [% ] I b . 12LlX [% ] IR = -00 U 'R --00 R LIR gdzie: iR -wartość pochylenia podłużnego torów [%0], R -promień łuku poziomego w [m], L ex -suma kątów środkowych w [0] przy kilku łukach poziomych położonych obok sie-bie, LIR -suma długości odcinków toru w łukach poziomych; jeżeli łuki są oddzielone wstawkami prostymi lub krzywymi przej-ściowymi, ich długość należy dodać do sumarycznej długości odcinków w łu­kach. 4. Pochylenie miarodajne wyznacza się na długości odpowiadającej co najmniej długości najcięższego po-ciągu towarowego. Na krótkich odcinkach odpowiada-jących 1/3 długości najdłuższego pociągu towarowe-go, w niekorzystnych warunkach terenowych, możliwe jest przekroczenie o 20% pochylenia miarodajnego. W tunelach o długości większej niż 250 m pochylenie podłużne nie może być większe niż 70% pochylenia miarodajnego ustalonego dla danej kategorii linii kole-jowej. 5. W przypadku występowania trudnych warunków terenowych, po dokonaniu obliczenia trakcyjnego po-łączonego z analizą ekonomiczną, zarząd kolei może zezwolić na określonych odcinkach linii kolejowych na stosowanie pochyleń podłużnych większych niż po-chylenie miarodajne.