§ 38

§ 38. 1. Odległość pomiędzy załomami profilu po-dłużnego (długość odcinków o stałym pochyleniu) nie powinna być mniejsza od długości najdłuższego pocią­gu kursującego po danej linii kolejowej. 2. Odległość, o której mowa w ust. 1, może być zmniejszona do 1/3 długości najdłuższego pociągu w następujących przypadkach: 1) przy łagodzeniu załomów profilu podłużnego wstawkami o pochyleniu pośrednim, 2) przy podejściach do różnopoziomowych skrzyżo­wań torów przed stacjami węzłowymi oraz w to-rach węzłów kolejowych, łącznic i czasowych ob-jazdów, 3) w przebudowywanych torach stacyjnych, gdy prze-budowa wymaga okresowych zmian profilu po-dłużnego, 4) przy zmniejszaniu pochylenia miarodajnego w łu­kach. 3. Dopuszczalna różnica dwóch sąsiednich pochy-leń podłużnych wynosi: 1) 5 %0 -w torach linii kolejowych magistralnych i pierwszorzędnych, 2) połowę odpowiedniego pochylenia miarodajnego -w torach pozostałych linii kolejowych, a w przypadku gdy różnica pochyleń podłużnych jest większa od dopuszczalnej, powinno się wykonać po-chylenia pośrednie. 4. Pochylenia podłużne odwrotnego kierunku więk­sze od 2,5%0 powinny być złagodzone wstawką przej-ściową o pochyleniu do 2,5%0, o długości spełniającej warunki, o których mowa w ust. 1. 5. Załomy profilu podłużnego powinny być zaokrą­glone łukami pionowymi o promieniu nie mniejszym niż określone w tabeli 3.16, z zastrzeżeniem ust. 6. Dziennik Ustaw Nr 151 -5502 -Poz. 987 za pomocą znaków regulacji osi toru, współrzędne toku szynowego, na którym znajduje się rampa przechyłkowa, 4) załom profilu podłużnego powinien znajdować się w połowie długości rampy przechyłkowej. długość łuku pionowego zaś powinna być równa długości tej rampy. Rozdział 7 Kształtowanie układów torowych stacji § 39.1. Układ torowy stacji (liczba torów i ich połą­czenia) powinien zapewniać bezzakłóceniową pracę przy obsłudze pociągów związanych z przewozem osób i rzeczy. 2. Stacja, na której łączy się kilka linii kolejowych o tej samej szerokości toru, powinna posiadać taki układ torów głównych (kierunkowy lub liniowy). który umożliwiałby przejazd pociągu z każdej linii na każdą li-nię· § 40. 1. Liczba torów głównych zasadniczych na sta-cji powinna odpowiadać liczbie torów głównych wcho-dzących do danej stacji. 2. Liczba torów głównych dodatkowych powinna wynikać z natężenia ruchu oraz prawdopodobieństwa zatrzymania pociągu przed stacją, ze względu na zaję­tość wszystkich torów głównych zasadniczych. 3. Układy torów i dróg zwrotnicowych na stacji po-winny chronić przejazdy po torach głównych zasadni-czych za pomocą żeberek ochronnych, torów wyciągo­wych, układu rozjazdów oraz urządzeń wykolejnico-wych.