§ 63

§ 63. 1. Spadki podłużne rowów bocznych i gór-nych powinny być nie mniejsze niż 2%0, a ich przekrój powinien zapewniać swobodny odpływ zbieranej wo-dy. 2. Dno i skarpy rowów odwadniających o stromych spadkach powinny być umocnione z uwzględnieniem warunków wynikających z ilości i szybkości przepływa­jącej wody oraz rodzaju gruntu. 3. W przekopach o pochyleniu podłużnym mnIeJ-szym niż 2%0, przy zastosowaniu odwrotnych spadków dna rowu, można zmniejszyć głębokość rowu do 0,20 m, przy zachowaniu górnej przepisowej szeroko-ści rowu. 4. Rowy boczne przy nasypach na równinnych od-cinkach linii kolejowej lub na gruntach nieprzepusz-czalnych oraz przy nasypach do 0,50 m powinno się wykonywać z obu stron nasypu. Ława pomiędzy górną krawędzią rowu i podstawą nasypu powinna wynosić co najmniej 1,00 m i mieć spadek poprzeczny w kierun-ku rowu nie mniejszy niż 2%. 5. Rowy górne powinny być wykonywane tylko w uzasadnionych przypadkach. Należy dążyć do ujęcia wód spływających po stoku do rowów bocznych, które w zależności od warunków hydrogeologicznych po-winny być odsunięte od torowiska i posiadać zwiększo­ny przekrój. 6. Na obszarach narażonych na niebezpieczeństwo powodzi krawędź torowiska powinna wznosić się co najmniej o 0,50 m nad zaobserwowany lub obliczony najwyższy poziom wody. 7. Na budowanej lub przebudowywanej stacji pod-torze w obrębie równi stacyjnej powinno być wykona-ne z gruntów sypkich oraz odpowiednio odwodnione, z uwzględnieniem występujących warunków tereno-wych. Rozdział 3 Nawierzchnia kolejowa § 64. 1. Tory główne linii kolejowej wąskotorowej I i II kategorii powinny być układane z nowych szyn walcowanych dla kolei wąskotorowych lub z odpo-wiednich szyn starych użytecznych dla kolei normalno-torowych. 2. Przy budowie, modernizacji lub remoncie linii ko-lejowej wąskotorowej, na której przewidziane są prze-wozy wagonów normalnotorowych na transporterach, powinno się stosować w torach głównych, na szlaku i na stacjach oraz w torach bocznych o długości ponad 1 km, jak również w torach w obrębie rampy przestaw-czej, szyny o masie co najmniej 23 kg na jeden metr bieżący (1 m.b.). W torach bocznych możliwe jest sto-sowanie szyn lżejszych, lecz o masie nie mniejszej niż 18,3 kg na 1 m.b. 3. Tory główne linii III kategorii oraz tory stacyjne główne i boczne linii wszystkich kategorii, z uwzględ­nieniem warunku, o którym mowa ust. 2, mogą być układane z szyn kolei wąskotorowych o masie nie mniejszej niż 18,3 kg na 1 m.b. 4. Typ i długość szyn powinno się ustalać w zależ­ności od typu i nacisku osi taboru przewidzianego do kursowania na danej linii oraz od jego prędkości. 5. Długość szyn układanych w tory, z wyjątkiem szyn skróconych w łukach, przy rozjazdach oraz skrzy-żowaniach torów, nie powinna być mniejsza niż: 1) 15 m -dla nowych szyn kolei wąskotorowych, 2) 30 m -dla szyn spawanych starych użytecznych kolei normalnotorowych. Dziennik Ustaw Nr 151 -5512 -Poz. 987 2. Dodatkowy opór w łuku określa się według wzo-ru: gdzie: . 690 Ik=R ~ -dodatkowy opór w łuku [%0), R -promień łuku [m]. Na łukach położonych blisko siebie dodatkowy opór określa się według wzoru: gdzie: . 12a Ik=--I ik -dodatkowy opór w łuku [%0), 1-długość odcinka [m), a -suma arytmetyczna kątów środkowych wszyst-kich łuków na danym odcinku [0]. 3. Na liniach z wyraźnie zaznaczającymi się kierun-kami przewozów ładunków, gdy potok ładunków w kierunku próżnym jest mniejszy niż 0,6 potoku w kie-runku ładownym i nie przewiduje się zmian w tym za-kresie, możliwe jest stosowanie w kierunku próżnym pochyleń miarodajnych zwiększonych o 20% w sto-sunku do pochyleń przyjętych dla kierunku ładowne­go. 4. Ostre załomy profilu podłużnego toru powinno się łagodzić za pomocą wstawek poziomych lub odcin-kówo pochyleniu pośrednim. 5. Pochylenia kierunku odwrotnego toru większe niż 4%0 powinny być przedzielone odcinkami poziomy-mi lub o pochyleniu nie większym niż 4%0. 6. Odcinki profilu podłużnego toru o jednostajnym pochyleniu powinny być możliwie długie. Minimalne długości tych odcinków określa tabela 4.3. Tabela 4.3 Minimalne długości odcinków o jednostajnym pochyleniu Minimalna długość odcinka pochylenia podłużnego o jednostajnym pochyleniu w [m) przy miarodajnym pochyleniu kierunku ładownego Lp. Kategoria linii 6-7 1 2 3 1 I, II 200 2 III 100 7. Pochylenie profilu podłużnego w przekopach nie powinno być mniejsze niż 2%0. 8. Załomy profilu podłużnego powinno się zaokrą­glić, gdy suma dwóch sąsiednich pochyleń odwrot-nych lub różnica dwóch pochyleń jednakowego kierun-ku jest większa niż 4%0. 9. Zaokrąglenie załomów profilu podłużnego po-winno się wykonać łukami o promieniu: 1) od 2 000 m do 5 000 m -dla linii I i II kategorii, 2) 1 000 m -dla linii III kategorii oraz wszystkich to-rów bocznych. 10. Strzałkę łuku pionowego zaokrąglenia załomów profilu podłużnego oblicza się według wzoru: gdzie: f=~ 8 f -strzałka łuku w [m), R -promień łuku w [m), n -suma lub różnica pochyleń w [%0]. 11. Nie powinno się wykonywać zaokrąglenia zało­mu profilu podłużnego, gdy f < 0,008 m. w [%0) 8-12 13-30 4 5 150 100 75 50 12. Długość stycznej łuku zaokrąglającego załom profilu podłużnego oblicza się według wzoru: R·n t=--2 przy oznaczeniach jak w ust. 10. 13. Rzędne łuku zaokrąglającego w dowolnym punkcie na stycznej oblicza się według wzoru: gdzie: y -rzędna łuku w [m) odniesiona do stycznej łuku, x -odcięta na osi stycznej liczona w [m) od początku stycznej, R -promień łuku w [m]. 14. Zaokrąglenie załomu profilu podłużnego po-winno się wykonać w podtorzu; w przypadku gdy rzęd­ne łuku są mniejsze od 0,08 m, zaokrąglenie można wy-konać przez zmianę grubości podsypki. 15. Łuki zaokrąglające załomy profilu podłużnego nie powinny zachodzić na dźwigary mostowe, przy Dziennik Ustaw Nr 151 -5513 -Poz. 987 czym odległość początku łuku od dźwigara powinna wynosić co najmniej 6,0 m. 16. Na łukach zaokrąglających załomy profilu po-dłużnego mogą być układane rozjazdy, jeźeli łuki te są wklęsłe. Natomiast na łukach wypukłych mogą być układane rozjazdy tylko wówczas, gdy promień łuku zaokrąglającego jest większy od 2000 m; w innych przypadkach początek łuku zaokrąglającego powinien być odsunięty od końca rozjazdu na odległość nie mniejszą niż 6 m.