art. 7 ust. 2
Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.
Dz.U. 1999 nr 53 poz. 549
Znaczenie przepisu (AI)
Definiuje pojęcia prawne broni palnej, broni palnej sygnałowej i alarmowej, określając kluczowe cechy techniczne (np. kaliber, działanie materiału miotającego) niezbędne do kwalifikacji prawnej przedmiotów podlegających reglamentacji.Treść przepisu
Art. 7.
1.
W rozumieniu ustawy bronią palną jest każda przenośna broń lufowa, która miota, jest
przeznaczona do miotania lub może być przystosowana do miotania jednego lub większej
liczby pocisków lub substancji w wyniku działania materiału miotającego.
1a.
W rozumieniu ustawy za dający się przystosować do miotania jednego lub większej liczby
pocisków lub substancji w wyniku działania materiału miotającego uznaje się przedmiot,
który ze względu na swoją budowę lub materiał, z którego jest wykonany, może być łatwo
przerobiony w celu miotania.
2.
W rozumieniu ustawy bronią palną sygnałową jest urządzenie wielokrotnego użycia, które
w wyniku działania sprężonych gazów, powstających na skutek spalania materiału miotającego,
jest zdolne do wystrzelenia z lufy o kalibrze nie mniejszym niż 25 mm substancji w
postaci ładunku pirotechnicznego celem wywołania efektu wizualnego lub akustycznego.
3.
W rozumieniu ustawy bronią palną alarmową jest urządzenie wielokrotnego użycia, które
w wyniku działania sprężonych gazów, powstających na skutek spalania materiału miotającego,
wywołuje efekt akustyczny, a wystrzelona z lufy lub elementu ją zastępującego substancja
razi cel na odległość nie większą niż 1 metr.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 2 powołań w bazie.
- VI SA/Wa 155/25 2025-04-16WSA_Warszawa
- VI SA/Wa 156/25 2025-04-16WSA_Warszawa
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy