art. 177

Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy.

Dz.U. 1999 nr 83 poz. 930
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje procedurę zawieszenia wykonania kary w przypadku osobistego zgłoszenia się skazanego do dyspozycji sądu lub jego ujęcia. Przepis określa obowiązek doręczenia odpisu wyroku oraz warunki, na jakich sąd wyznacza rozprawę, co prowadzi do utraty mocy prawomocnego wyroku.

Treść przepisu

Art. 177. W razie osobistego zgłoszenia się skazanego do dyspozycji sądu lub ujęcia skazanego doręcza mu się odpis prawomocnego wyroku. Na wniosek skazanego złożony na piśmie w zawitym terminie 14 dni od daty doręczenia sąd, którego wyrok się uprawomocnił, wyznacza niezwłocznie rozprawę, a wydany w tej instancji wyrok traci moc z chwilą stawienia się skazanego na rozprawie. TYTUŁ III POSTĘPOWANIE WYKONAWCZE W SPRAWACH O PRZESTĘPSTWA SKARBOWE I WYKROCZENIA SKARBOWE DZIAŁ I Część ogólna Rozdział 21 Zakres obowiązywania

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 5 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy