art. 32
Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy.
Dz.U. 1999 nr 83 poz. 930
Treść przepisu
Art. 32. § 1. W razie niemożności orzeczenia w całości albo w części przepadku, o którym mowa w art. 29, gdy przedmiot został zniszczony, zgubiony, ukryty lub z innych przyczyn faktycznych lub prawnych nie może być objęty w posiadanie, sąd orzeka środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów, chyba że przepadek dotyczy przed-miotów określonych w art. 29 pkt 4. § 2. Jeżeli równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów nie można określić dokładnie, oznacza się ją w przybliżeniu. § 3. Jeżeli w popełnieniu przestępstwa skarbowego brało udział kilka osób, odpowiadają one solidarnie za uiszczenie równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów. § 4. Przepis art. 31 § 4 stosuje się odpowiednio.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 55 powołań w bazie.
- IV KK 336/23 2023-09-20Criminal
- I KK 125/20 2021-03-12Criminal
- III KK 313/14 2015-01-15Criminal
- IV KK 280/14 2014-10-21Criminal
- I KZP 16/11 2011-11-30Criminal
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy