art. 42a

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne.

Dz.U. 2001 nr 126 poz. 1381
Znaczenie przepisu (AI)
Określa warunki, na których wytwórca lub importer może usunąć, zmienić lub zakryć zabezpieczenia autentyczności produktu leczniczego (np. naklejki antyfałszywe) oraz wymogi, jakim muszą odpowiadać nowe zabezpieczenia. Przepis gwarantuje, że każda ingerencja w zabezpieczenia nie narusza możliwości weryfikacji oryginalności leku.

Treść przepisu

Art. 42a. 1. Zabezpieczenia, o których mowa w art. 54 lit. o dyrektywy 2001/83/WE, nie mogą być usuwane, zmie-niane lub zakrywane całkowicie lub częściowo, chyba że są spełnione łącznie następujące warunki: 1) przed całkowitym lub częściowym usunięciem, zmianą lub zakryciem zabezpieczeń wytwórca upewnił się, że produkt jest autentyczny i nienaruszony; 2) wytwórca spełnia wymagania określone w art. 54 lit. o dyrektywy 2001/83/WE przez zastępowanie zabezpieczeń równo-ważnymi zabezpieczeniami pod względem możliwości weryfikacji autentyczności, identyfikacji i wskazania na naru-szenie opakowania w przypadku próby ich usunięcia; 3) wytwórca dokonuje zastąpienia zabezpieczenia bez otwierania opakowania bezpośredniego; 4) zastępowanie zabezpieczeń jest przeprowadzane przez wytwórcę zgodnie z wymaganiami Dobrej Praktyki Wytwarzania. 2. Zabezpieczenia uważa się za równoważne z zabezpieczeniami, o których mowa w art. 54 lit. o dyrektywy 2001/83/WE, jeżeli spełniają łącznie następujące warunki: 1) są zgodne z wymogami określonymi w aktach delegowanych przyjętych zgodnie z art. 54a ust. 2 dyrektywy 2001/83/WE; 2) równie skutecznie umożliwiają weryfikację autentyczności i identyfikację produktów leczniczych, a w przypadku próby usunięcia – równie skutecznie wskazują na naruszenie opakowania produktów leczniczych. 3. Zastępowanie zabezpieczeń podlega sprawdzeniu podczas inspekcji przeprowadzanych przez inspektorów do spraw wytwarzania Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego. 4. Wytwórcę oraz importera produktów leczniczych, a także podmiot dokonujący czynności określonych w ust. 1 uznaje się za producenta w rozumieniu art. 449[1] § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, 1172 i 1508 oraz z 2026 r. poz. 184).

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy