art. 49

Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.

Dz.U. 2001 nr 49 poz. 508
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa podstawy prawne do wydania decyzji o odmowie udzielenia patentu, gdy nie są spełnione wymogi nowości, kroków wynalazczych, wystarczającego opisu lub jasności zastrzeżeń patentowych, oraz nakłada na Urząd Patentowy obowiązek wezwania zgłaszającego do zajęcia stanowiska przed wydaniem takiej decyzji.

Treść przepisu

Art. 49. 1. Jeżeli Urząd Patentowy stwierdzi, że: 1) nie zostały spełnione warunki wymagane do uzyskania patentu lub 2) wynalazek nie został przedstawiony na tyle jasno i wyczerpująco, aby znawca mógł ten wynalazek urzeczywistnić, lub 3) zastrzeżenia patentowe nie określają przedmiotu żądanej ochrony w sposób jasny i zwięzły lub nie są w całości poparte opisem wynalazku - wydaje decyzję o odmowie udzielenia patentu. 2. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, Urząd Patentowy wyznacza zgłaszającemu termin do zajęcia stanowiska co do zebranych dowodów i materiałów mogących świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania patentu. Dowody i materiały udostępnia się zgłaszającemu w języku ich sporządzenia i mogą one wykraczać poza wykaz objęty sprawozdaniem o stanie techniki.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 1 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy