art. 116
Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
Dz.U. 2003 nr 162 poz. 1568
Treść przepisu
Art. 116.
1.
Kto niezwłocznie nie powiadomił wojewódzkiego konserwatora zabytków lub wójta (burmistrza,
prezydenta miasta) albo dyrektora urzędu morskiego o przypadkowym odkryciu przedmiotu,
co do którego istnieje przypuszczenie, iż jest on zabytkiem archeologicznym, a także
nie zabezpieczył, przy użyciu dostępnych środków, tego przedmiotu i miejsca jego znalezienia,
podlega karze grzywny.
2.
W razie popełnienia wykroczenia określonego w ust. 1 można orzec nawiązkę do wysokości
dwudziestokrotnego minimalnego wynagrodzenia na wskazany cel społeczny związany z
opieką nad zabytkami.
Art. 116a37)Dodany przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 8..
Kto niezwłocznie nie zawiadomił właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków o znalezieniu
lub pozyskaniu, w wyniku poszukiwań, o których mowa w art. 36b ust. 1, przedmiotu,
co do którego istnieje przypuszczenie, że jest on zabytkiem archeologicznym lub innym
zabytkiem ruchomym, nie zabezpieczył lub nie oznaczył jego miejsca znalezienia podlega
karze grzywny.
Art. 116b37)Dodany przez art. 1 pkt 11 ustawy, o której mowa w odnośniku 8..
Kto niezwłocznie nie zawiadomił właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków o znalezieniu
lub pozyskaniu na obszarze nie większym niż 100 m2 co najmniej trzech przedmiotów, co do których istnieje przypuszczenie, że są one
zabytkami archeologicznymi lub nie wstrzymał poszukiwań do czasu przeprowadzenia czynności,
o których mowa w art. 33a ust. 3, podlega karze grzywny.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy