art. 16
Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
Dz.U. 2003 nr 162 poz. 1568
Treść przepisu
Art. 16.
1.
Rada gminy, po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego konserwatora zabytków, na podstawie
uchwały, może utworzyć park kulturowy w celu ochrony krajobrazu kulturowego oraz zachowania
wyróżniających się krajobrazowo terenów z zabytkami nieruchomymi charakterystycznymi
dla miejscowej tradycji budowlanej i osadniczej.
1a.
Rada gminy ogłasza w prasie miejscowej oraz przez obwieszczenie, a także w sposób
zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, o podjęciu prac nad utworzeniem parku kulturowego,
określając formę, miejsce i termin składania wniosków dotyczących projektu uchwały
o utworzeniu parku kulturowego, nie krótszy jednak niż 21 dni od dnia ogłoszenia.
2.
Uchwała określa nazwę parku kulturowego, jego granice, sposób ochrony, a także zakazy
i ograniczenia, o których mowa w art. 17 ust. 1.
3.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta), w uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków,
sporządza plan ochrony parku kulturowego, który wymaga zatwierdzenia przez radę gminy.
4.
W celu realizacji zadań związanych z ochroną parku kulturowego rada gminy może utworzyć
jednostkę organizacyjną do zarządzania parkiem.
5.
Park kulturowy przekraczający granice gminy może być utworzony i zarządzany na podstawie
zgodnych uchwał rad gmin (związku gmin), na terenie których ten park ma być utworzony.
6.
Dla obszarów, na których utworzono park kulturowy, sporządza się obowiązkowo miejscowy
plan zagospodarowania przestrzennego.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy