art. 29
Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
Dz.U. 2003 nr 162 poz. 1568
Treść przepisu
Art. 29.
1.
Wojewódzki konserwator zabytków w czasie uzgodnionym z właścicielem lub posiadaczem
przedmiotu będącego zabytkiem lub posiadającego cechy zabytku może prowadzić badania
tego przedmiotu w miejscu, w którym przedmiot ten się znajduje.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przedmiotu będącego zabytkiem wpisanym na Listę
Skarbów Dziedzictwa.
3.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego w czasie uzgodnionym
z właścicielem lub posiadaczem zabytku wpisanego na Listę Skarbów Dziedzictwa może
prowadzić badania tego zabytku w miejscu, w którym zabytek ten się znajduje.
4.
W przypadku odmowy udostępnienia przedmiotu, o którym mowa w ust. 1, albo zabytku,
o którym mowa w ust. 3, odpowiednio wojewódzki konserwator zabytków albo minister
właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wydać decyzję nakazującą
jego udostępnienie na czas niezbędny do wykonania badań, jednak nie dłuższy niż 3
miesiące od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
5.
Za szkody wyrządzone w związku z badaniami, o których mowa w ust. 1 i 3, przysługuje
odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 1 powołań w bazie.
- II SA/Sz 447/25 2025-10-30WSA_Szczecin
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy