art. 33
Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
Dz.U. 2003 nr 162 poz. 1568
Treść przepisu
Art. 33.
1.
Kto przypadkowo znalazł przedmiot, co do którego istnieje przypuszczenie, iż jest
on zabytkiem archeologicznym, jest obowiązany, przy użyciu dostępnych środków, zabezpieczyć
ten przedmiot i oznakować miejsce jego znalezienia oraz niezwłocznie zawiadomić o
znalezieniu tego przedmiotu właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków, a jeśli
nie jest to możliwe, właściwego wójta (burmistrza, prezydenta miasta).
2.
Wójt (burmistrz, prezydent miasta) jest obowiązany niezwłocznie, nie dłużej niż w
terminie 3 dni, przekazać wojewódzkiemu konserwatorowi zabytków przyjęte zawiadomienie,
o którym mowa w ust. 1.
3.
W terminie 3 dni od dnia przyjęcia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, wojewódzki
konserwator zabytków jest obowiązany dokonać oględzin znalezionego przedmiotu i miejsca
jego znalezienia oraz, w razie potrzeby, zorganizować badania archeologiczne.
4.
O znalezieniu przedmiotu, o którym mowa w ust. 1, na polskich obszarach morskich należy
niezwłocznie zawiadomić właściwego dyrektora urzędu morskiego.
Art. 33a8)Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o ochronie
zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. poz. 1904 oraz z 2024 r. poz. 647), która
wejdzie w życie z dniem 1 maja 2025 r..
1.
Kto w wyniku poszukiwań, o których mowa w art. 36b ust. 1, znalazł lub pozyskał przedmiot,
co do którego istnieje przypuszczenie, że jest on zabytkiem archeologicznym albo innym
zabytkiem ruchomym, jest obowiązany zabezpieczyć ten przedmiot i oznakować miejsce
jego znalezienia oraz niezwłocznie zawiadomić o tym właściwego wojewódzkiego konserwatora
zabytków.
2.
W przypadku znalezienia lub pozyskania na obszarze nie większym niż 100 m2 co najmniej trzech przedmiotów, co do których istnieje przypuszczenie, że są one
zabytkami archeologicznymi, prowadzący poszukiwania, o których mowa w art. 36b ust.
1, obowiązany jest niezwłocznie zawiadomić o tym właściwego wojewódzkiego konserwatora
zabytków i wstrzymać poszukiwania do czasu przeprowadzenia czynności, o których mowa
w ust. 3, jednak na okres nie dłuższy niż 30 dni od dnia przyjęcia zawiadomienia przez
właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków. W zawiadomieniu należy wskazać lokalizację
znalezionych przedmiotów.
3.
W terminie 6 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, wojewódzki
konserwator zabytków jest obowiązany dokonać oględzin znalezionego lub pozyskanego
przedmiotu i miejsca jego znalezienia lub pozyskania. Oględziny mogą się odbyć przy
użyciu urządzeń technicznych umożliwiających dokonanie tej czynności na odległość.
Wojewódzki konserwator zabytków jest obowiązany w razie potrzeby zorganizować badania
archeologiczne.
4.
Wojewódzki konserwator zabytków w terminie 30 dni od dnia zakończenia oględzin dokonuje
oceny, czy znaleziony lub pozyskany przedmiot jest zabytkiem, i informuje zawiadamiającego
o ustaleniach i dalszych działaniach co do znalezionego przedmiotu.
5.
Po ustaleniu, że znaleziony lub pozyskany przedmiot jest zabytkiem, wojewódzki konserwator
zabytków niezwłocznie zamieszcza informacje o znalezionym zabytku w rejestrze poszukiwań.
Art. 349)W tym brzmieniu obowiązuje do wejścia w życie zmiany, o której mowa w odnośniku 10..
1.
Osobom, które odkryły bądź przypadkowo znalazły zabytek archeologiczny, przysługuje
nagroda, jeżeli dopełniły one obowiązków określonych odpowiednio w art. 32 ust. 1
lub w art. 33 ust. 1.
2.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do osób zajmujących się zawodowo badaniami archeologicznymi
lub zatrudnionych w grupach zorganizowanych w celu prowadzenia takich badań.
3.
Warunki i tryb przyznawania nagród określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, ustalając rodzaje nagród, źródła
ich finansowania i wysokość nagród pieniężnych.
Art. 3410)W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 8..
1.
Osobom, które odkryły w trakcie prowadzenia robót budowlanych lub ziemnych, przypadkowo
znalazły albo znalazły lub pozyskały w wyniku poszukiwań, o których mowa w art. 36b
ust. 1, zabytek archeologiczny, przysługuje nagroda pieniężna albo dyplom, jeżeli
dopełniły obowiązków określonych odpowiednio w art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1 lub
w art. 33a ust. 1 i 2.
2.
Nagrodę pieniężną przyznaje się, gdy zabytek archeologiczny posiada szczególną wartość
historyczną, artystyczną lub naukową, a w pozostałych przypadkach przyznaje się dyplom.
3.
Wartość przyznanej nagrody pieniężnej nie może być wyższa niż dwudziestopięciokrotność
kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim
roku kalendarzowym, ogłaszanej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
4.
W wyjątkowych wypadkach, gdy zabytek archeologiczny posiada oprócz szczególnej wartości
historycznej, artystycznej lub naukowej także znaczną wartość materialną, na wniosek
wojewódzkiego konserwatora zabytków wysokość nagrody pieniężnej może zostać podwyższona
do trzydziestokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, o którym mowa w ust.
3.
5.
Nagrody pieniężne wypłaca się ze środków finansowych przewidzianych w części budżetu
państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego.
6.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze
rozporządzenia, tryb przyznawania nagród pieniężnych i dyplomów, uwzględniając konieczność
zapewnienia przejrzystości i sprawności postępowania.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy