art. 54

Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami

Dz.U. 2003 nr 162 poz. 1568
Znaczenie przepisu (AI)
Ustanawia uproszczony tryb uzyskania wielokrotnego zezwolenia na czasowy wywóz zabytku za granicę (ważne do 3 lat), co ułatwia organizatorom wystaw lub użytkownikom zabytków unikanie konieczności ubiegania się o osobne zezwolenie przy każdym wywozie. Zakazuje stosowania tego uproszczenia dla zabytków wpisanych na Listę Skarbów Dziedzictwa.

Treść przepisu

Art. 54. 1. Wielokrotne pozwolenie indywidualne na czasowy wywóz zabytku za granicę wydaje wojewódzki konserwator zabytków na wniosek osoby fizycznej lub jednostki organizacyjnej, w której posiadaniu znajduje się zabytek, mającej zamiar wielokrotnie wywozić za granicę ten zabytek w celach użytkowych lub wystawienniczych. 1a. Na podstawie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie może być wywieziony za granicę zabytek wpisany na Listę Skarbów Dziedzictwa. 2. Termin ważności pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie może być dłuższy niż 3 lata od dnia wydania tego pozwolenia.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy