art. 18
Ustawa z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego
Dz.U. 2004 nr 273 poz. 2702
Treść przepisu
Art. 18.
1.
Do poświadczania tłumaczeń oraz poświadczania odpisów pism wydawanych w formie pisemnej
tłumacz przysięgły używa pieczęci, zawierającej w otoku jego imię i nazwisko, a w
środku wskazanie języka, w zakresie którego ma uprawnienia, oraz pozycję na liście
tłumaczy przysięgłych, o której mowa w art. 6 ust. 2. Pieczęć zamawia, na koszt tłumacza
przysięgłego, Minister Sprawiedliwości w Mennicy Polskiej.
1a.
Tłumacz przysięgły może, za pomocą kwalifikowanego podpisu elektronicznego, poświadczyć
tłumaczenie lub odpis pisma w postaci elektronicznej. Poświadczenie odpisu pisma w
postaci elektronicznej może być dokonane tylko na podstawie oryginału, tłumaczenia
lub odpisu dokumentu w formie pisemnej.
1b.
Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości,
może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe warunki techniczne i organizacyjne
potwierdzania i obsługi danych zamieszczanych w certyfikatach kwalifikowanych wydanych
dla tłumaczy przysięgłych, mając na względzie potrzebę identyfikacji tłumaczy przysięgłych
oraz kierując się potrzebą zapewnienia odpowiedniego bezpieczeństwa podpisu elektronicznego
przy wykonywaniu zadań tłumacza przysięgłego.
2.
Na wszystkich poświadczonych tłumaczeniach oraz poświadczonych odpisach pism, które
wydaje tłumacz przysięgły, wymienia się pozycję, pod którą tłumaczenie lub odpis są
odnotowane w repertorium. Na sporządzonych tłumaczeniach i odpisach pism należy stwierdzić,
czy sporządzono je z oryginału, czy też z tłumaczenia lub odpisu, oraz czy tłumaczenie
lub odpis jest poświadczony i przez kogo.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy