art. 110 ust. 1

Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

Dz.U. 2004 nr 54 poz. 535
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis stanowi podstawę do oszacowania wartości sprzedaży opodatkowanej i ustalenia zaległego podatku VAT przez organ podatkowy, gdy podatnik nie prowadzi wymaganej ewidencji, nie zapłacił podatku, a dokumentacja nie pozwala na ustalenie rzeczywistej kwoty sprzedaży. W przypadku braku możliwości określenia przedmiotu opodatkowania stosuje się domyślną stawkę 22%.

Treść przepisu

Art. 110. W przypadku gdy osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nie są obowiązane do prowadzenia ewidencji określonej w art. 109 ust. 3 w związku z dokonywaniem sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 i art. 82 ust. 3, dokonają sprzedaży opodatkowanej i nie zapłacą podatku należnego, a na pod-stawie dokumentacji nie jest możliwe ustalenie wartości tej sprzedaży, organ podatkowy określi, w drodze oszacowania, wartość sprzedaży opodatkowanej i ustali od niej kwotę podatku należnego. Jeżeli nie można określić przedmiotu opodatko-wania, kwotę podatku ustala się przy zastosowaniu stawki 22 %. Dziennik Ustaw – 146 – Poz. 1263 Rozdział 2a Ogólne obowiązki dostawców usług płatniczych

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 41478 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy