art. 32

Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne

Dz.U. 2004 nr 68 poz. 622
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis ustanawia ogólną zasadę pozwalającą organowi celnemu na zajęcie towarów niezakazanych, lecz naruszających prawo celne, oraz wystąpienie do sądu o orzeczenie ich przepadku na rzecz Skarbu Państwa. Dotyczy sytuacji, w których towar nie podlega automatycznemu zakazowi obrotu, ale jego posiadanie lub wprowadzenie do obrotu jest niezgodne z przepisami.

Treść przepisu

Art. 32. 1. W celu uregulowania sytuacji towarów innych niż będące przedmiotem zakazów lub ograniczeń organ celny może zająć towar i wystąpić o orzeczenie jego przepadku na rzecz Skarbu Państwa, chyba że przepisy prawa celnego stanowią inaczej. 2. (uchylony) 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 31 ust. 2 i 7. 4. (uchylony) 5. Kosztów, o których mowa w art. 198 ust. 3 unijnego kodeksu celnego, w szczególności kosztów zniszczenia towaru lub likwidacji w inny sposób oraz kosztów związanych z jego przechowywaniem nie pobiera się, jeżeli łączna kwota tych kosztów nie przekracza równowartości kwoty 10 euro.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 13 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy