art. 32
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
Dz.U. 2004 nr 68 poz. 622
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis ustanawia ogólną zasadę pozwalającą organowi celnemu na zajęcie towarów niezakazanych, lecz naruszających prawo celne, oraz wystąpienie do sądu o orzeczenie ich przepadku na rzecz Skarbu Państwa. Dotyczy sytuacji, w których towar nie podlega automatycznemu zakazowi obrotu, ale jego posiadanie lub wprowadzenie do obrotu jest niezgodne z przepisami.Treść przepisu
Art. 32.
1.
W celu uregulowania sytuacji towarów innych niż będące przedmiotem zakazów lub ograniczeń
organ celny może zająć towar i wystąpić o orzeczenie jego przepadku na rzecz Skarbu
Państwa, chyba że przepisy prawa celnego stanowią inaczej.
2.
(uchylony)
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 31 ust. 2 i 7.
4.
(uchylony)
5.
Kosztów, o których mowa w art. 198 ust. 3 unijnego kodeksu celnego, w szczególności kosztów zniszczenia towaru lub likwidacji w inny sposób oraz kosztów
związanych z jego przechowywaniem nie pobiera się, jeżeli łączna kwota tych kosztów
nie przekracza równowartości kwoty 10 euro.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 13 powołań w bazie.
- I GSK 99/09 2010-10-21NSA
- III SA/Lu 112/08 2008-10-23WSA_Lublin
- III SA/Gl 201/08 2008-09-02WSA_Gliwice
- III SA/Gl 202/08 2008-07-24WSA_Gliwice
- III SA/Gl 203/08 2008-07-24WSA_Gliwice
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy