art. 13 ust. 2

Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców

Dz.U. 2004 nr 92 poz. 879
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa minimalny czas przerw w pracy kierowcy (30 lub 45 minut) po sześciu godzinach pracy oraz możliwość ich dzielenia na krótsze segmenty. Ustawia również zasadę zaliczania 15-minutowej przerwy dobowej wliczanej do wymiaru przerw po sześciu godzinach pracy.

Treść przepisu

Art. 13. 1. Po sześciu kolejnych godzinach pracy kierowcy przysługuje przerwa przeznaczona na odpoczynek w wy-miarze niekrótszym niż 30 minut, w przypadku gdy liczba godzin pracy nie przekracza 9 godzin oraz w wymiarze niekrót-szym niż 45 minut, w przypadku gdy liczba godzin pracy wynosi więcej niż 9 godzin. Przerwa może być dzielona na okresy krótsze trwające co najmniej 15 minut każdy, wykorzystywane w trakcie sześciogodzinnego czasu pracy lub bezpośrednio po tym okresie. 2. Przerwy, o których mowa w ust. 1, ulegają skróceniu o przerwę w pracy trwającą 15 minut, którą pracodawca jest obowiązany wprowadzić, jeżeli dobowy wymiar czasu pracy kierowcy wynosi co najmniej 6 godzin.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 1 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy