art. 139 ust. 1

Ustawa z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych

Dz.U. 2005 nr 14 poz. 114
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje procedurę rozpatrywania środków zaskarżenia od postanowień wydanych w pierwszej instancji przez Rzecznika dyscypliny lub komisję orzekającą, w tym kwestie odmowy przyjęcia zaskarżenia (np. przez bezterminowość) oraz możliwość wniesienia zażalenia na taką odmowę.

Treść przepisu

Art. 139. 1. Rzecznik dyscypliny lub Główny Rzecznik, który wydał zaskarżone postanowienie, a w pozostałych przy-padkach – przewodniczący komisji orzekającej, po otrzymaniu środka zaskarżenia: 1) wydaje postanowienie o odmowie jego przyjęcia, jeżeli został on wniesiony po terminie lub przez osobę nieupraw-nioną, albo 2) przekazuje je niezwłocznie, wraz z aktami sprawy, do rozpoznania w drugiej instancji, z zastrzeżeniem art. 91b ust. 6. 2. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zażalenie służy osobie, która złożyła środek zaskarżenia będący przedmiotem tego postanowienia.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 2 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy