art. 103
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia
Dz.U. 2006 nr 171 poz. 1225
Treść przepisu
Art. 103.
1.
Kto:
1)
nie przestrzega wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych, w tym w zakresie
prezentacji, reklamy i promocji, określonych w art. 33 ust. 3 i 4, art. 45 ust. 3
i 4, art. 48 ust. 2 i 3 oraz art. 52a, a także wymagań w tym zakresie określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 3, art. 22 ust. 1 pkt 3, art.
26 ust. 1 pkt 4, art. 27 ust. 6 pkt 2, art. 39 pkt 3 i art. 44 pkt 2,
1a)
(utracił moc)11)Z dniem 20 stycznia 2011 r. na podstawie art. 12 ustawy z dnia 8 stycznia 2010 r.
o zmianie ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. poz. 105), która weszła w życie z dniem 11 marca 2010 r.
1b)
nie przestrzega wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych, określonych w przepisach:
a)
rozporządzenia nr 1333/2008 - w zakresie substancji dodatkowych,
b)
rozporządzenia nr 1334/2008 - w zakresie aromatów,
c)
rozporządzenia nr 1169/2011,
2)
wprowadza do obrotu jako żywność produkt niebędący żywnością,
3)
nie wycofuje z obrotu środka spożywczego szkodliwego dla zdrowia lub życia człowieka,
środka spożywczego zepsutego oraz środka spożywczego zafałszowanego,
4)
prowadzi działalność w zakresie produkcji lub obrotu żywnością bez złożenia wniosku
o wpis do rejestru zakładów lub o zatwierdzenie zakładu i wpis do rejestru zakładów
lub wbrew decyzji o odmowie zatwierdzenia zakładu w trybie i na zasadach określonych
w art. 6 rozporządzenia nr 852/2004 oraz art. 63,
5)
produkuje lub wprowadza do obrotu żywność w zakresie niezgodnym z decyzją o zatwierdzeniu
zakładu, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 2,
6)
prowadzi działalność w zakresie produkcji lub obrotu żywnością wbrew decyzji o cofnięciu
lub zawieszeniu zatwierdzenia zakładu, o której mowa w art. 66 ust. 1, lub wbrew decyzji
o czasowym zawieszeniu działania lub zamknięciu całego lub części danego zakładu na
podstawie art. 54 ust. 2 lit. e rozporządzenia nr 882/2004,
7)
utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie urzędowej kontroli żywności,
8)
w ramach prowadzonej działalności sprzedaje w jednostce systemu oświaty środki spożywcze
inne niż objęte grupami środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i
młodzieży określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 52c ust. 6 pkt 1,
9)
w ramach prowadzonej działalności reklamuje lub promuje w jednostce systemu oświaty
środki spożywcze inne niż objęte grupami środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży
dzieciom i młodzieży określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 52c ust.
6 pkt 1 lub niespełniające wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 52c ust. 6 pkt 2,
10)
prowadząc działalność w zakresie zbiorowego żywienia dzieci i młodzieży w jednostce
systemu oświaty w ramach żywienia zbiorowego stosuje środki spożywcze nieodpowiadające
wymaganiom określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 52c ust. 6 pkt 2
podlega karze pieniężnej w wysokości do trzydziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia
miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor
Polski”.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1:
1)
pkt 1-3 - wysokość kary pieniężnej może być wymierzona do pięciokrotnej wartości brutto
zakwestionowanej ilości środka spożywczego lub produktu niebędącego żywnością wprowadzonego
do obrotu jako żywność;
2)
pkt 4, 8-10 - wysokość kary pieniężnej może być wymierzona do 5000 zł, nie mniej niż
1000 zł;
3)
pkt 5 - wysokość kary nie może być mniejsza niż 500 zł.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy