art. 28

Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

Dz.U. 2006 nr 171 poz. 1225
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje zasady dodawania witamin, składników mineralnych i innych substancji o efekcie odżywczym lub fizjologicznym do środków spożywczych, powołując się na unijne rozporządzenie nr 1925/2006. Ustanawia on również uprawnienia Ministra do spraw zdrowia do określania obligatoryjnych wzbogaceń, maksymalnych poziomów tych składników oraz zakazów stosowania innych substancji w produkcji żywności.

Treść przepisu

Art. 28. 1. Do środków spożywczych mogą być dodawane witaminy, składniki mineralne lub inne substancje wykazujące efekt odżywczy lub inny fizjologiczny, z uwzględnieniem wymagań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji (Dz. Urz. UE L 404 z 30.12.2006, str. 26, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1925/2006”. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia: 1) środki spożywcze, do których są obligatoryjnie dodawane witaminy i składniki mineralne, 2) poziomy lub maksymalne poziomy witamin i składników mineralnych - mając na względzie potwierdzone dane naukowe, w tym dotyczące zmiennego zapotrzebowania różnych grup konsumentów, wymagania określone w art. 12 rozporządzenia nr 1925/2006 oraz potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żywności. 3. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, zakazy lub ograniczenia w stosowaniu niektórych substancji innych niż witaminy i składniki mineralne w produkcji określonych środków spożywczych. Rozdział 8 Żywność wprowadzana po raz pierwszy do obrotu

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy