art. 219 ust. 1

Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej

Dz.U. 2010 nr 79 poz. 523
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa, że kluczowe decyzje personalne w Służbie Więziennej (powołania, awanse, delegacje, zwolnienia) podejmowane są w formie rozkazu personalnego, który jest ostateczny i niepodlegający odwołaniu.

Treść przepisu

Art. 219. 1. Sprawy wynikające z podległości służbowej, dotyczące: 1) powoływania oraz mianowania na stanowiska służbowe, 2) odwoływania oraz zwalniania ze stanowisk służbowych i przenoszenia do dyspozycji, 3) nadawania stopni Służby Więziennej, 4) delegowania do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej, 5) oddelegowania do wykonywania zadań służbowych poza Służbą Więzienną w kraju lub poza granicami państwa, 5a) oddelegowania do wykonywania zadań służbowych w Ministerstwie Sprawiedliwości, 5b) opróżnienia kwatery tymczasowej w przypadku, o którym mowa w art. 190 ust. 3, 6) powierzenia obowiązków służbowych na innym stanowisku służbowym – rozstrzyga się w formie rozkazu personalnego. 2. Formę rozkazu personalnego stosuje się również do stwierdzania wygaśnięcia stosunku służbowego. 3. Rozkaz personalny jest wykonalny z dniem w nim określonym. Od rozkazu personalnego odwołanie nie przysługuje.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 2 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy