art. 5 ust. 2

Ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym

Dz.U. 2011 nr 5 poz. 13
Znaczenie przepisu (AI)
Określa podstawowe zasady funkcjonowania publicznego transportu zbiorowego w Polsce, wskazując na konkurencję regulowaną oraz zrównoważony rozwój. Przepis wylicza cztery główne tryby prawne, na podstawie których może być realizowany ten transport: umowa, zezwolenie na przewozy drogowe, decyzja o dostępie do infrastruktury kolejowej lub certyfikat bezpieczeństwa.

Treść przepisu

Art. 5. 1. Publiczny transport zbiorowy odbywa się na zasadach konkurencji regulowanej, o której mowa w rozporzą-dzeniu (WE) nr 1370/2007, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie oraz z uwzględnieniem potrzeb zrównoważonego roz-woju publicznego transportu zbiorowego. 2. Publiczny transport zbiorowy może odbywać się na podstawie: 1) umowy o świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego; 2) zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym; 3) decyzji o przyznaniu otwartego dostępu albo decyzji o przyznaniu ograniczonego dostępu, o których mowa w art. 29c ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym; 4) jednolitego certyfikatu bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 17e ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym, albo świadectwa bezpieczeństwa, o którym mowa w art. 17e ust. 3 tej ustawy.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 2 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy