art. 28 ust. 2

Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa

Dz.U. 2018 poz. 138
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje warunki i procedurę ujęcia osoby podejrzanej o przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu państwa (art. 21 pkt 5), stanowiąc środek przymusu bezpośredniego stosowany tylko, gdy inne czynności operacyjne okazały się nieskuteczne. Przepis gwarantuje ujętej osobie uprawnienia procesowe akinne do zatrzymania oraz nakłada na funkcjonariusza obowiązek natychmiastowego pisemnego powiadomienia przełożonego.

Treść przepisu

Art. 28. 1. Ujęcie osoby, o której mowa w art. 21 pkt 5, może nastąpić tylko wówczas, gdy czynności, o których mowa w art. 21 pkt 1–3, okazały się bezcelowe lub nieskuteczne. 2. Osobie ujętej na podstawie art. 21 pkt 5 przysługują uprawnienia przewidziane w Kodeksie postępowania karnego dla osoby zatrzymanej. 3. Funkcjonariusz o każdym przypadku ujęcia osoby jest obowiązany powiadomić swojego przełożonego pisemnym meldunkiem.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 2 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy